غم انگیز

یاددارم درغروبی سردسرد میگذشت ازکوچه ما دوره گرد.دادمیذد کهنه قالی میخرم دسته دوم جنس عالی میخرم کاسه و ظرف سفالی میخرم گرنداری کوزه خالی میخرم.اشک درچشمان باباحلقه بست عاقبت اهی کشیدوبغضش شکست اول ماه است و نان درسفره نیست ای خداشکرت ولی این زندگیست.بوی نان تازه هوشش برده بوداتفاقا مادرم هم روزه بود.خواهرم بی روسری بیرون دوید.گفت اقا سفره خالی میخری

مردی نزدروانپزشک رفت وازغم بزرگی که دردل داشت تعریف کرددکترگفت به فلان سیرک بروانجا دلقکی است انقدرمیخنداندت تا غمت یادت برود.مردلبخندتلخی زد وگفت من همان دلقکم